بیماریمتخصص روانپزشکی
اختلالات اضطراب چیست؟ انواع، علائم، علل و روش‌های درمان
اختلال اضطراب با نگرانی بیش از حد و غیرقابل کنترل درباره‌ی موضوعات و رویدادهای متفاوت مشخص می‌شود. اضطراب، گروهی از موقعیت‌های روانی را شامل می‌شود که می‌تواند باعث ترس و علائم جسمی در فرد شده و با اختلالاتی در زندگی او همراه باشد. با این‌حال، افراد در شرایط متفاوت، سطوح مختلفی از اضطراب را تجربه می‌کنند. تحت تاثیر عوامل اجتماعی و محیطی متفاوتی، بروز و تداوم اضطراب می‌تواند رخ دهد که این عوامل شامل تروماهای بوجود آمده در دوران کودکی، انزوای اجتماعی، شرایط استرس‌زا و مشکلات جسمی یا روانی باشند. در میزان تجربه‌ی اضطراب، جنسیت نیز نقش داشته که طبق تحقیقات صورت گرفته، زنان اغلب دوبرابر مردان در معرض هستند. اگر شما یا یکی از نزدیکانتان درگیر اضطراب یا اختلالات اضطرابی هستید، این مقاله برای شما مفید خواهد بود. تیم چمه در راستای افزایش آگاهی عمومی، این مطلب را تهیه کرده است.
- ۱۳ دقیقه مطالعه
- به‌روزرسانی 5 آبان 1405
این مقاله توسط پزشک مجموعه بازبینی و تایید شده است
اختلال اضطراب چیست؟
شایعترین گروه اختلالات روانی، اختلالات اضطرابی هستند که معمولا پیش از یا در اوایل بزرگسالی آغاز می‌شوند. این اختلالات در نتیجه اختلال در عملکرد مدارهای مغزی مرتبط با پاسخ به خطر همراه است؛ به این معنی که اضطراب، فقط یک حالت ذهنی نبوده و ریشه‌ی زیستی-عصبی داشته و باعث می‌شود که قسمتی از مغز که وظیفه پاسخ به خطر را دارد، بیش از اندازه فعال باشد و باعث بروز اختلالاتی در زندگی شخص شود.
همچنین باید توجه داشت که همبودی بالایی میان اضطراب و افسردگی وجود دارد. علاوه بر این، اغلب انواع اختلالات اضطرابی با یکدیگر همراه شده که در نتیجه این همبودی‌ها، درمان دشوارتر کرده و حتی ممکن است منجر به اختلال در تشخیص صحیح از طرف متخصص شود.
با این‌حال، این اختلال با پیگیری منظم و انجام روش‌هایی قابل درمان و کنترل است. بنابراین نیازی به استرس بیشتر و نگرانی نیست.
در ادامه این نوشتار، تلاش کرده‌ایم تا بهترین نتایج و راهکارهای عملی را به شما ارائه دهیم.
میزان شیوع اختلالات اضطرابی در ایران و جهان
طبق تحقیقات انجام شده، شیوع جهانی فعلی اختلالات اضطرابی حدود 7.3 درصد است و بطور کلی زنان بیشتر در معرض ابتلا به اختلالات هیجانی با شروع در دوران نوجوانی هستند که در نتیجه، احتمال ابتلای آنها به اختلالات اضطرابی را به تقریبا بیش از 1.5 برابر در مقایسه مردان می‌رساند.
آمار اختصاصی و به‌روزی برای شیوع اختلالات اضطرابی به تنهایی در ایران در دسترس نیست. با این‌حال، با توجه به مطالعات اپیدمیولوژیک ملی، این آمار در ایران نشان‌دهنده افزایش شیوع اختلالات روانی بطور کلی در چند دهه اخیر است که حدود 23% در ایران گزارش شده است. با توجه به اینکه اختلالات روانی در سراسر جهان از شایعترین اختلالات است، احتمالا بخش قابل توجهی از این افزایش مربوط به اختلالات اضطرابی است.
تفاوت بین ترس و اضطراب و اختلالات اضطرابی
ممکن است برخی این سوال برایشان پیش آید که تفاوت بین ترس، اضطراب و اختلال اضطراب چیست که برای درک و تشخیص بهتر اختلالات اضطرابی نیاز است که تفاوت این موارد برایمان شفاف شود.
- ترس به واکنش غیرارادی به یک چیز مشخص و در حال اتفاق است (و نه یک مورد احتمالی). ترس معمولا کوتاه بوده و واکنشی طبیعی و فوری بدن به یک خطر واقعی است. در این حالت افزایش ضربان قلب افزایش، ترشح آدرنالین، تمرکز شدید حواس تجربه می‌شود و بدن در آمادگی کامل برای واکنش به عامل خطر قرار می‌گیرد.
- اضطراب، واکنش به یک خطر احتمالی ذهنی است و به دلیل اینکه ما را وادار به آمادگی بیشتر برای موارد احتمالی می‌کند، مفید است. مثلا اضطراب برای امتحان هفته آینده، در این دسته قرار می‌گیرد.
- اختلال اضطراب، نوعی اختلال پاتولوژیک است که در این حالت، واکنش‌های بدن از حالت طبیعی خارج شده و بیش از حد ایجاد می‌شوند که می‌تواند به زندگی فرد آسیب بزند و اختلال ایجاد کند.
انواع اختلالات اضطرابی
اختلالات اضطرابی به 11 نوع متفاوت طبق استاندارد راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی DSM-5، دسته‌بندی می‌شود که در جدول زیر انواع آنها همراه با ویژگی‌های اصلی آورده‌ایم.
| ردیف | نام اختلال | ویژگی اصلی | نشانه‌ها / نکات کلیدی |
|---|---|---|---|
| 1 | اختلال اضطراب فراگیر (GAD) | نگرانی مداوم و بیش از حد درباره مسائل روزمره (روابط، کار، سلامت) | خستگی، تنش عضلانی، بی‌قراری، مشکل خواب |
| 2 | اختلال پانیک | حملات ناگهانی ترس شدید | سرگیجه، فشار قفسه‌ی سینه، تپش قلب، نگرانی از حمله‌ی بعدی |
| 3 | اختلال اضطراب اجتماعی (هراس اجتماعی) | ترس شدید از طرد یا شرمندگی اجتماعی | انزوا، دشواری در حضور اجتماعی |
| 4 | هراس‌های خاص | ترس شدید و غیرمنطقی از یک شیء یا موقعیت خاص | ترس از پرواز، سوزن، حیوانات؛ بدون خطر واقعی |
| 5 | گذر هراسی(آگورافوبیا) | ترس از موقعیت‌هایی که فرار یا کمک دشوار است | اجتناب از جمعیت، اماکن و حمل و نقل عمومی |
| 6 | اختلال اضطراب جدایی | پریشانی هنگام جدایی از عزیزان | بیشتر در کودکان؛ نگرانی برای ایمنی نزدیکان |
| 7 | لالی انتخابی | سکوت در موقعیت‌های خاص(مثلا در مدرسه)، در حالی که در موقعیت‌های دیگر (مانند خانه) بطور طبیعی صحبت می‌کند. | علت اضطراب است و نه اختلال زبانی، که معمولا در کودکان مشاهده می‌شود. |
| 8 | اختلال اضطرابی ناشی از مصرف مواد/دارو | اضطراب در پی مصرف یا ترک دارو و مواد | با قطع ماده‌ی مسبب برطرف می‌شود |
| 9 | اختلال اضطراب ناشی از بیماری جسمی دیگر | اضطراب برخاسته از یک بیماری جسمی | مانند اختلالات عصبی یا بیماری‌های تیروئیدی |
| 10 | اختلال اضطرابی مشخص دیگر | پریشانی شدید بدون برآورده کردن کامل معیارها | امکان تجربه‌ی حملات هراس و برخی نشانه‌ها |
| 11 | اختلال اضطرابی نامشخص | عدم امکان ارزیابی کامل | شرایط اورژانسی و یا گذرا، خارج از دسته‌های مشخص |
آیا استرس و اضطراب متفاوت هستند؟
با اینکه این دو حالت بسیار به هم شبیه بوده و باعث ایجاد حالت‌های فیزیکی مشابهی مانند انقباض ماهیچه‌ها، افزایش تپش قلب و ایجاد مشکل در خواب، شوند و ممکن است برای تشخیص و افتراق دچار خطا شود، اما هرکدام حالت‌های متفاوتی را ایجاد می‌کنند.
هر دو حالت، پاسخ‌های هیجانی هستند، اما استرس در اثر یک محرک بیرونی بوجود می‌آید در حالی که اضطراب با نگرانی‌های مداوم و بیش از حد بروز کرده و حتی در نبود عامل استرس‌زا نیز از بین نمی‌رود.
باید اشاره کرد که استرس یک پاسخ فیزیولوژیک به هر رویداد چالش برانگیز، غیرمنتظره و یا طاقت‌فرساست ولی اضطراب بدون هیچ محرک مشخصی رخ داده و باعث عصبانیت، بی‌قراری و احساس ناراحتی در افراد می‌شود.
همچنین استرس بصورت موقت و کوتاه مدت رخ می‌دهد و در مقابل اختلالات اضطرابی مداوم هستند و معمولا علائم را برای دوره‌های طولانی‌تری تجربه می‌کنند.
قابل توجه است که طبق پژوهش‌های انجام شده، استرس مزمن در زندگی افراد، احتمال ابتلا به اختلالات اضطرابی افزایش می‌دهد. بدین صورت که استرس مزمن کنترل نشده می‌تواند در دراز مدت باعث اختلالات اضطرابی شود.
علل پزشکی ایجادکننده اضطراب
در برخی افراد، علائم و نشانه‌های اضطراب می‌تواند از اولین شاخص‌های وجود بیماری‌های زمینه‌ای و یا مشکلات پزشکی باشد؛ از این رو، اگر پزشک برای بررسی نشانه‌ها ممکن است آزمایش‌هایی را تجویز کند. برخی از مشکلات و بیماری‌های پزشکی که می‌توانند در افراد اضطراب بوجود آورند شامل:
- بیماری‌های قلبی
- دیابت
- مشکلات تیروئید، مانند پرکاری تیروئید
- اختلالات تنفسی مانند بیماری مزمن انسدادی ریه و آسم (COPD)
- سوءمصرف و یا ترک مواد
- ترک الکل، داروهای ضداضطراب یا سایر داروهایی که می‌توانند ایجاد وابستگی کنند.
- درد مزمن یا سندرم روده‌ی تحریک‌پذیر
- تومورهای نادری که هورمون‌های مرتبط با واکنش جنگ یا گریز، تولید می‌کنند.
عوامل خطر
تحت برخی عوامل، خطر ابتلا به اختلالات اضطرابی ممکن است افزایش یابد که بسته به افراد شدت تاثیر این عوامل متفاوت است:
- تروما: کودکانی که تجربیات خشونت یا تروما را تجربه کرده و یا شاهد رویدادهای آسیب‌زا بوده‌اند، و همچنین بزرگسالانی که رویداد تخریب‌کننده‌ای را تجربه می‌کنند، بیشتر در معرض ابتلا به اختلالات اضطرابی هستند.
- استرس ناشی از بیماری: وجود یک بیماری یا وضعیت خطرناک، باتوجه به نگرانی‌ای که در فرد ایجاد می‌کند.
- انباشت استرس: موقعیت‌های استرس‌زا در زندگی، حتی اگر کوچک باشند، می‌توانند اضطراب بیش از حد را بر انگیزند.
- شخصیت: برخی شخصیت‌ها، بیشتر مستعد اضطراب هستند.
- سایر اختلالات روانی: طبق تحقیقات، همزمانی در برخی بیماری‌ها و یا اختلالات روانی با اضطراب دیده شده؛ برای مثال اختلال افسردگی و اضطراب دارای همبودی هستند.
- داشتن خویشاوندان نسبی با اختلال اضطراب: اختلالات اضطرابی می‌توانند در اثر ژنتیک و بصورت ارثی نمایان شوند.
- مواد مخدر یا الکل: سوءمصرف مواد مخدر یا الکل، و یا ترک آنها، می‌تواند باعث تشدید اضطراب شود.
عوامل اجتماعی-محیطی موثر بر اضطراب
در ایجاد اضطراب و اختلالات اضطرابی، عوامل اجتماعی و محیطی نقش مهم دارد. برخی از این شرایط را در ادامه توضیح می‌دهیم.
انزوای اجتماعی
انزوای اجتماعی می‌تواند شروع تعاملات اجتماعی را برای فرد دشوار کند. این حالت اغلب می‌تواند احساس طردشدن و ناامنی ایجاد کند. این احساس می‌تواند باعث ارزیابی منفی و احساس بی‌کفایتی شده و در نتیجه، پاسخ اضطرابی را تشدید می‌کند. علاوه بر این حالت، از دست‌دادن عزیزان و برخی شرایط که باعث انزوا شود نیز می‌تواند همین تاثیرات را ایجاد کند:
- از دست دادن همسر یا شریک زندگی
- مجرد بودن
- بیکار بودن
- زندگی به تنهایی
- داشتن یک بیمار یا ناتوان برای مدت طولانی
- متعلق به یک جامعه‌ی قومی اقلیت بودن
تروما در دوران کودکی
تجربه‌ی تروما در دوران کودکی احتمال ابتلا به اضطراب را در افراد افزایش می‌کند. این تروماها مانند آزار جسمی، عاطفی، یا جنسی می‌تواند اثرات بلندمدتی گذاشته و به باورهای منفی درباره‌ی خود یا جهان منجر شده که در نتیجه مدیریت موقعیت‌های استرس‌زا را دشوار کرده و در ادامه فرد را مستعد ابتلا به اضطراب می‌کند.
رویدادهای منفی زندگی
رویدادهایی که تاثیر هیجانی زیاد دارند و حس امنیت یا رفاه ما را مختل می‌کنند می‌توانند در ایجاد اضطراب نقش داشته باشند. در ادامه برخی از این رویدادها را برای تشخیص بهتر، لیست کرده‌ایم:
- طلاق یا پایان یک رابطه‌ی مهم که می‌تواند فرد را آسیب‌پذیر و مضطرب کند.
- تجربه‌ی آزار یا خشونت خانگی که باعث ترس همیشگی و احساس ناامنی در زندگی فرد می‌شود.
- مواجهه با محیط استرس‌زای کاری، تحصیلی و یا اجتماعی که باعث ایجاد اضطراب مداوم می‌شود. این مورد برای زنان و جوامع به حاشیه رانده شده معمول‌تر است.
- تصادف رانندگی، حمله‌ی فیزیکی، یا رویدادهای آسیب‌زای دیگر که باعث ایجاد حملات پانیک و رفتارهای اجتنابی شود.
- ناامنی شغلی یا حجم کاری بیش از اندازه که باعث افزایش اضطراب در زندگی افراد می‌شود.
- فشار مالی و ناامنی اقتصادی. این حالت می‌تواند به حضور افسردگی یا اضطراب منجر شود.
عوامل اجتماعی-اقتصادی
در شرایط محرومیت و فشار مالی، افراد بدلیل نگرانی برای وضعیت زندگی خود و یا خانواده‌شان، دچار اضطراب و نگرانی شدید می‌شوند. در این شرایط فرد به دلیل افزایش تورم و یا استرس‌های مالی، نمی‌تواند هزینه‌های ضروری برای زندگی مانند غذا، گرمایش و هزینه خانه را پرداخت کند که اضطراب شدیدی را برای افراد بوجود می‌آورد.
هرچند که فشار مالی تقریبا بر تمام افراد جامعه تاثیرگذار است، شدت تاثیر این مورد بر روی افراد بسته به جنسیت، طبقه اجتماعی، سن و یا افراد متعلق به گروه‌های خاص، متفاوت است که نشان‌دهنده تاثیر عوامل محیطی بر واکنش افراد به اتفاقات و تجریبات زندگی است.
تاثیرات اضطراب درمان نشده در طولانی مدت
اضطراب درمان نشده در طولانی مدت می‌تواند باعث ایجاد اختلالات جدی و مشکل‌ساز در زندگی افراد شود. با برخی از این تاثیرات در ادامه آشنا می‌شویم:
تاثیرات جسمی
اضطراب بر سیستم‌های عملکردی بدن و فعالیت آنها تاثیرگذار است. از جمله دستگاه‌هایی را که در بدن درگیر می‌کند شامل سیستم قلبی-عروقی، سیستم ایمنی، سیستم گوارشی و عضلات هستند.
تاثیرات روانی
اختلالات اضطرابی در طولانی مدت می‌توانند منجر به بروز مشکلات روانی دیگر مانند افسردگی و اختلال دوقطبی در افراد شده که در این حالت مدیریت وضعیت برای فرد و درمان آن، دشوارتر خواهد بود.
برخی دیگر از تاثیرات روانی موثر از اضطراب:
- افسردگی: یکی از شایعترین همبودی‌های اضطراب
- سوءمصرف مواد: برخی افراد برای کاهش اضطراب به الکل یا مواد روی می‌آورند.
- کاهش عزت نفس: احساس بی‌کفایتی و ارزیابی منفی فرد از خودش
- خودکشی: در موارد شدید و درمان نشده.
تاثیر بر عملکرد شغلی و تحصیلی
اضطراب با توجه به علائمی که دارد و حالتی که برای فرد بوجود می‌آورد، توانایی تمرکز و عملکرد موثر در فرد را مختل می‌کند که می‌تواند منجر به از دست دادن فرصت‌ها، کاهش بهره‌وری و حتی از دست دادن موقعیت شغلی شود. همچنین، اضطراب بر ظرفیت حافظه نیز تاثیر گذاشته و منجر به مشکل در یادگیری موثر و حفظ اطلاعات می‌شود.
در کودکان مبتلا به اختلالات اضطرابی، خطر عملکرد ضعیف، کاهش یادگیری و مشکلات اجتماعی-رفتاری در مدرسه را به همراه دارد.
تاثیر بر روابط
وجود اضطراب و زندگی با آن، می‌تواند فرد را در حالت استرس مداوم، نگرانی غیرقابل کنترل و تردید در روابط قرار دهد. حتی بودن در کنار افرادی که دچار اختلالات اضطرابی هستند نیز تاثیرگذار است. این افراد، بدلیل نگرانی و رفتارهای اجتنابی، در حفظ روابط سالم دچار مشکل خواهند شد که احتمال اینکه این شرایط به انزوا و تنهایی منجر شود، زیاد است.
| حوزه | تاثیرات |
|---|---|
| قلب و عروق | فشارخون بالا، تپش قلب، افزایش خطر حمله‌ی قلبی |
| سیستم ایمنی | ضعف ایمنی، بیماری‌های مکرر، التهاب مزمن |
| گوارش | نفخ، اسهال، یبوست، IBS |
| خواب | بی‌خوابی، خواب بی‌کیفیت |
| عضلات | تنش عضلانی، سردرد، میگرن |
| روانی | افسردگی، سوءمصرف مواد، کاهش عزت‌نفس، خودکشی |
| شغلی/تحصیلی | افت عملکرد، کاهش تمرکز و حافظه، از دست دادن شغل |
| روابط | انزوا، سوءتفاهم، فرسودگی در روابط |
| کیفیت زندگی | محدودیت در فعالیت‌های روزمره، اجتناب از موقعیت‌های اجتماعی |
قابل توجه است که بسیاری از افراد دچار اختلالات اضطرابی درمان دریافت نکرده و یا درمان مناسبی را دریافت نمی‌کنند. در صورتی که برای این اختلال درمان مناسب و به موقع انجام شود، بسیاری از این اثرات قابل پیشگیری بوده و یا خطر ابتلا به آنها کاهش می‌یابد.
علائمتان را جدی بگیرید.
با ابزار تحلیل علائم چمه، به جای حدس زدن، علائمتان را وارد کنید و فهرستی از بیماری‌های احتمالی را دریافت کنید رایگان و در چند دقیقه
چه زمانی برای اضطرابمان کمک بگیریم؟
برای افرادی که به اختلالات اضطرابی مبتلا شده‌اند، ممکن است تشخیص اینکه چه زمانی این حالات از کنترل خارج شده و نیاز به مداخله تخصصی دارند، دشوار باشد. در ادامه نشانه‌هایی را نام میبریم که در صورت مشاهده هرکدام مراجعه به پزشک پیشنهاد می‌شود.
- درصورتی که حالت‌های اضطراب از کنترل خارج شده و طولانی شود بطوریکه حتی بعد از رفع عوامل استرس‌زا ادامه داشته باشد.
- تاثیرات منفی در عملکرد روزانه و اختلال در فعالیت‌های روزانه مانند عملکرد کاری، روابط اجتماعی و کارهای روتین روزانه.
- علائم جسمی شدید بدون علت مشخص رخ دهند؛ برای مثال سردردهای مکرر، مشکلات معده، فشردگی قفسه سینه و یا خستگی مزمن.
- استفاده از مواد مخدر و یا داروهای سنگین برای مقابله با اضطراب
- اختلال در کیفیت و الگوی خواب. این مشکل می‌تواند حتی باعث افزایش اضطراب نیز شود.
- تحریک‌پذیری بیش از اندازه و تمرکز کمتر.
نکته: اگر احساسات اضطرابی‌تان باعث نگرانی‌تان شده، همین نگرانی دلیل کافی برای صحبت با پزشک است و نیازی نیست حتما بعد از بروز تمام علائم اضطراب، به پزشک مراجعه کنید.
چگونه از اختلالات اضطراب جلوگیری کنیم؟
بطور کلی، روش قطعی برای پیشگیری قطعی اختلالات اضطرابی نیست، با این حال، می‌توانیم برای کاهش تاثیر علائم در صورت تجربه‌ی اضطراب اقداماتی انجام دهیم.
- زود کمک بگیرید: اضطراب همچون بسیاری از شرایط سلامت روان، در صورت طولانی ماندن علائم، درمان سخت‌تری خواهد داشت.
- فعال بمانید: از تعاملات اجتماعی و فعالیت‌هایی که باعث ایجاد لذت و کمتر شدن احساس اضطراب و نگرانی می‌شود بیشتر استقبال کنید.
- از الکل یا مواد مخدر دوری کنید: مصرف الکل و مواد مخدر، اضطراب و نگرانی بیشتری را ایجاد می‌کنند. و حتی ترک این موارد نیز می‌تواند به کاهش اضطراب کمک کند.
- مراقبت از خود: ایجاد سبک زندگی سالم و فعال می‌تواند در کنترل این اختلالات نقش مهمی داشته باشد. ورزش کردن، رژیم غذایی سالم و مغذی، مدیتیشن و ژورنال نویسی از عاداتی هستند که می‌توانند در کنترل و پیشگیری از ابتلا به اختلالات اضطرابی بسیار موثر واقع شوند.
چگونه اختلالات اضطرابی را درمان کنیم؟
گزینه‌های درمانی برای اختلالات اضطرابی معمولا شامل روان‌درمانی و یا دارودرمانی با مراجعه به روان‌پزشک است.
روان‌درمانی
معمولا اولین خط درمان، مراجعه به روان‌درمانگر است. در این رویکرد، الگوهای فکری مضطربانه برای فرد شناسایی و بازسازی می‌شود. در این روش، افراد بر علل هیجانی عمیق‌تر اضطراب تمرکز کرده و باعث دریافت درک عمیق‌تری از خود، تقویت مکانیسم‌های مقابله‌ای و افزایش تاب‌آوری در آنها می‌شود.
دارودرمانی
در صورتی که علائم شدید و مداوم باشند، اغلب درمان را از مسیر دارودرمانی پیش می‌برند. معمولا در این حالت، داروهای ضدافسردگی مانند SSRI و SNRI، تجویز می‌شود که باعث تنظیم عملکرد مغزی؛ خلق‌وخو و استرس می‌شود.
دارودرمانی بهترین نتیجه خود را زمانی می‌دهد که همراه با روان‌درمانی انجام شود که باعث تسکین و درمان کوتاه مدت و تغییرات بلند مدت در افراد می‌شود.
هشدار پزشکی
این مقاله با هدف افزایش آگاهی عمومی نوشته شده و جایگزین پزشک نیست. در صورت مشاهده این علائم مراجعه به پزشک پیشنهاد می‌شود و از خوددرمانی خودداری کنید.
در صورت مشاهده هر یک از علائم زیر، مراجعه فوری به اورژانس پزشکی (115) و یا تماس با اورژانس اجتماعی (123) ضروری است:
- وجود افکار آسیب به خود یا دیگران
- درد قفسه سینه ناگهانی و شدید
- تغییر وضعیت ذهنی مانند گیجی و بیهوشی
- بروز حملات پانیک و مکرر
به تاخیر انداختن این موارد می‌تواند به عوارضی جدی‌تر منجر شود.
نگاه نهایی به اختلالات اضطرابی
اضطراب در حالت کنترل شده، مکانیسم طبیعی بدن درباره‌ی اتفاقات و تصمیم‌گیری‌های آینده است که معمولا با تپش قلب و بی‌قراری همراه بوده و در اصلی برای هشدار دادن به ما برای مقابله و برنامه‌ریزی با خطر و تصمیمات آینده است.
در صورتی که علائم و حالت اضطراب، از کنترل خارج شده و باعث ایجاد تاثیرات منفی در زندگی ما شود، تبدیل به اختلال می‌شود که نیاز به درمان دارد.
در صورتی که علائم شدید اضطراب، باعث ایجاد اختلال در کیفیت و سبک زندگی شما شده، توصیه می‌شود که به متخصص مراجعه کرده و برای کنترل و رفع این موارد، درمان را شروع کنید.